Choroby i szkodniki cukinii: na co zwrócić uwagę i praktyczne sposoby leczenia

Uprawa cukinii wymaga rygorystycznych środków zapobiegawczych w celu utrzymania wysokich standardów produkcji. Wczesne rozpoznanie oznak stresu lub infekcji rośliny jest kluczowe dla ograniczenia ekonomicznych skutków szkód w uprawach.

Roślina ta jest bardzo powszechna i ważne jest, aby wiedzieć, jakie choroby mogą ją atakować, ponieważ mogą one mieć znaczący wpływ na wydajność i jakość handlową owoców .

W tym poradniku przedstawimy ogólny zarys oznak, których nie należy lekceważyć, a także możliwe środki zaradcze, które pozwolą chronić Twoje plantacje.

Jak zapobiegać chorobom cukinii?

Zapobieganie to pierwszy krok do skutecznego zarządzania zdrowiem roślin , a strategie agrotechniczne mogą obejmować różne poziomy interwencji. Oto najważniejsze z nich:

1. Czynniki środowiskowe:

• Roślina powinna rosnąć w klimacie ciepłym i umiarkowanym , w temperaturach nie niższych niż 14°C , ponieważ poniżej tego progu wzrost rośliny ustaje.
• Gleba musi być głęboka , świeża , dobrze odwodniona i bogata w materię organiczną .
• Ważne jest , aby podlewać ją obficie , ale nie za często, ponieważ może to stymulować wzrost liści, co negatywnie wpływa na owoce. Ponadto nadmiar wilgoci sprzyja chorobom grzybowym.

1. Praktyki agronomiczne:

• Płodozmian pomaga zapobiegać chorobom gleby, umożliwiając naturalną redukcję inokulum zakaźnego.
• Prawidłowe nawożenie zapewnia roślinom odporność. Nawożenie jest konieczne od momentu zasadzenia aż do zbioru. Ważne jest, aby nie przenawozić, ponieważ może to zwiększyć ryzyko chorób.
• Regularnie stosuj produkty wzmacniające na bazie substancji naturalnych, takich jak propolis, mączka kamienna i lecytyna.

1. Monitorowanie i interwencje:

• Usuń stare rośliny , ponieważ są bardziej podatne na choroby.
• Aby ograniczyć rozprzestrzenianie się chorób, usuwaj chore liście .

W środowiskach produkcyjnych, gdzie szybka interwencja ma kluczowe znaczenie, wsparcie technologiczne może mieć ogromne znaczenie. Plantvoice monitoruje i ocenia stan zdrowia roślin , dostarczając bezpośrednich informacji o ich fizjologii poprzez nieinwazyjną analizę soku w czasie rzeczywistym .

Choroby grzybicze

Mączniak prawdziwy lub mączniak prawdziwy

Mączniak prawdziwy , znany również jako mączniak prawdziwy , to choroba grzybowa, która może atakować wiele gatunków roślin. Pojawia się na pędach, zazwyczaj późną wiosną. Pierwszymi objawami, na które należy zwrócić uwagę, są jasne plamy, na których rozwija się biała pleśń. W miarę postępu infekcji otaczające tkanki ulegają nekrozie i zaczynają przybierać brązowawy kolor. Zakażenia tym grzybem pojawiają się od początku sezonu, gdy pędy się otwierają, i sprzyjają im wysokie temperatury .

Do zwalczania mączniaka prawdziwego można stosować wodorowęglan sodu lub potasu rozcieńczony wodą oraz specjalne fungicydy. Dodatkowo chorobę można leczyć preparatami na bazie siarki, zeolitem kubańskim i innymi tonikami. Oprócz tych metod, ważne jest usunięcie zainfekowanych części.

Mączniak rzekomy

Cukinię może również atakować mączniak rzekomy ( Pseudoperonospora cubensis ). Wywołuje go lęgniowiec ( omyceta) i może pojawić się szczególnie na początku lub pod koniec sezonu , w chłodnym, wilgotnym klimacie i przy temperaturach około 20°C. Objawia się pojawieniem żółtobrązowych plam między nerwami liści, a na spodniej stronie pojawia się szara pleśń. Liście zaczynają również zasychać.

Grzybica tracheomikozy

Tracheomikoza to kolejna potencjalnie niebezpieczna choroba grzybicza cukinii, wywoływana przez grzyby Fusarium oxysporum i Verticillium dahliae. Infekują one naczynia krwionośne rośliny, a pierwszymi widocznymi objawami są żółknięcie liści i martwica brzegów . Dodatkowo roślina wykazuje zahamowany wzrost i zmniejszenie rozmiarów, a w końcu zamieranie.

Ten rodzaj choroby występuje częściej w uprawach krótkoterminowych, a główną metodą zapobiegania, jak wspomniano, jest płodozmian . Po wyeliminowaniu zainfekowanych roślin ważne jest, aby nie uprawiać tego samego gatunku na tym samym obszarze przez kilka lat. Co więcej, stosowanie antagonistycznego grzyba Trichoderma jest bardzo skuteczną metodą.

Szara pleśń

Inną chorobą cukinii, na którą należy zwrócić szczególną uwagę, jest szara pleśń (botrytis) , znana również jako szara pleśń , wywoływana przez grzyb Botrytis cinerea . Ten ostatni wnika głównie przez rany , które są preferowanym punktem wejścia, zanim zaatakuje i doprowadzi do gnicia najbardziej wrażliwych części rośliny: kwiatów i owoców. Głównymi przyczynami mogą być:

• Warunki stresowe roślin.
• Bardzo wilgotne środowisko w okresie kwitnienia i po zbiorach.

Szara pleśń sprawia, że ​​owoce nie nadają się do sprzedaży ; choroba ta może rozwinąć się również po zbiorach .

Aby zapobiec zarażeniu rośliny tą chorobą, zaleca się stosowanie preparatów na bazie miedzi , zeolitu , Bacillus subtilis oraz zapewnienie dobrej wentylacji , aby uniknąć wilgotnego klimatu. Jednak w przypadku wystąpienia choroby konieczne jest natychmiastowe usunięcie porażonych owoców .

Alternaria

Alternaria to kolejna choroba, która może atakować cukinię i jest wywoływana przez grzyb Alternaria cucumerina. Ta choroba grzybowa rozprzestrzenia się wiosną , szczególnie w deszczową pogodę, i może przetrwać zimę w zakażonych resztkach pożniwnych. Objawia się czarnymi, punktowymi plamami na liściach , które następnie opadają. Plamy te pojawiają się najpierw na starszych liściach, a następnie rozprzestrzeniają się na młodsze. Są małe, okrągłe i nieregularne (1–4 mm). Każda plama ma żółtozieloną obwódkę , a liście zwijają się w dół, aż do zaschnięcia.

W profilaktyce ważne jest podlewanie wyłącznie u podstawy rośliny . Ponadto, pod koniec sezonu wegetacyjnego, należy usunąć wszelkie pozostałości cukinii i stosować preparaty na bazie rozcieńczonego oleju neem . Można również stosować naturalne środki, takie jak wywar ze skrzypu polnego , herbatkę kompostową, opryski na bazie miedzi lub organiczne fungicydy, takie jak Bacillus subtilis lub Actinovate.

Septoria

Innym grzybem niebezpiecznym dla cukinii jest Septoria cucurbitacearum . Dobrze rośnie w ciepłych i wilgotnych warunkach , około 16°C wiosną i jesienią. Septorię można rozpoznać po okrągłych, beżowych lub białych plamach z ciemnobrązowymi brzegami.

Aby zapobiec tej chorobie, należy zapewnić roślinom odpowiedni przepływ powietrza , a w przypadku zarażenia należy przyciąć zainfekowane liście i zastosować wodorowęglan potasu do leczenia pobliskich roślin.

Rak dziąsłowy

Rak gumowaty to choroba wywoływana przez grzyb Didimella bryoniae , który w ostatnich latach stał się coraz powszechniejszy w uprawach cukinii. Można go rozpoznać po okrągłych, orzechowobrązowych martwiczych obszarach , które mogą pojawiać się również na łodygach, wnikając głęboko i hamując wzrost rośliny . Choroba ta jest zatem bardzo niebezpieczna, ponieważ może negatywnie wpływać na produkcję . Charakterystycznym objawem tej choroby, od której wzięła się jej nazwa, jest obecność czerwonej, gumowatej substancji sączącej się z ran. Wydzielina ta jest wskaźnikiem pozwalającym odróżnić patogen od innych podobnych chorób.

Najlepszą reakcją jest zawsze wczesna interwencja i zapobiegawcze działania uprawowe.

Zgnilizna korzeni

Zgnilizna korzeni to kolejna choroba wywoływana przez polifagiczne grzyby pasożytnicze : Phoma, Fusarium i Sclerotinia . Choroba ta atakuje tkanki podkorowe korzeni i szyjki korzeniowej, a jej głównymi objawami są:

• Cuchnąca roślinność.
• Więdnięcie i wysuszenie.
• Grzybnia wyczuwalna pod korą.
• Wygląd owocników grzyba.
• Rozległa zgnilizna systemu korzeniowego rośliny.

Aby zwalczać zgniliznę korzeni, konieczne jest usuwanie porażonych roślin . Podczas zalesiania zaleca się unikanie sadzenia drzew zbyt blisko siebie i dywersyfikację gatunków, aby zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania się choroby.

H3 Kladosporioza

Kladosporioza to choroba grzybowa atakująca wszystkie rośliny cukinii, pojawiająca się głównie na nadziemnej części rośliny . W przypadku zakażenia cukinii grzybem Cladosporium, najbardziej widoczne objawy pojawiają się na liściach , gdzie tworzą się nekrotyczne plamy , które mają tendencję do pękania w środku, powodując widoczne uszkodzenia powierzchni. Ponadto, na owocach choroba objawia się okrągłymi, zapadniętymi wgłębieniami , którym towarzyszą gumowate grudki i pleśń . Wszystko to negatywnie wpływa na jakość produktu . Co więcej, tkanki znajdujące się pod plamami gniją , co ogranicza zdolność rośliny do wzrostu i produkcji.

W walce z kladosporiozą można stosować środki zawierające miedź i w tym przypadku również wyrywać chore rośliny, aby nie dopuścić do przeniesienia choroby na zdrowe rośliny.

Sklerotynia

Sclerotinia to choroba wtórna cukinii, ale wciąż potencjalnie niebezpieczna, dlatego warto o niej wspomnieć. Wywołuje ją grzyb Sclerotinia sclerotiorum i objawia się w określonych warunkach klimatycznych, przy wysokiej wilgotności powietrza i łagodnych temperaturach . U cukinii może powodować gnicie i jest rozpoznawana po obecności białawej grzybni na zainfekowanych obszarach .

Ponieważ wilgotność jest kluczowym czynnikiem rozwoju grzyba, konieczne jest stosowanie praktyk agrotechnicznych, które zapobiegają zaleganiu wody i poprawiają drenaż gleby . Ponadto ważne jest usunięcie wszystkich zainfekowanych roślin i, w tym przypadku, również zastosowanie grzyba Trichoderma .

Choroby bakteryjne

Erwinia carotovora

Bakteryjna mokra zgnilizna wywoływana przez bakterię Erwinia carotovora stanowi poważny problem dla upraw cukinii, charakteryzując się atakiem rozpoczynającym się od samego owocu . Infekcja powoduje stopniowy rozpad tkanek , które stają się miękkie i wodniste .

Zwalczanie tej choroby bakteryjnej opiera się na strategiach zapobiegawczych , ponieważ nie ma skutecznych metod leczenia, gdy już wystąpi. Należy zwrócić szczególną uwagę na gospodarkę wodną, ​​unikając podtopień i utrzymując dobry drenaż gleby . Inną skuteczną praktyką jest ograniczenie bezpośredniego kontaktu owoców z glebą , na przykład poprzez ściółkowanie . Technika ta tworzy barierę między owocami a glebą , zmniejszając ryzyko infekcji bakteryjnej i utrzymując owoce w optymalnych warunkach higienicznych.

Więdnięcie bakteryjne

Jedną z najbardziej podstępnych chorób bakteryjnych atakujących cukinię jest więdnięcie bakteryjne, wywoływane przez bakterię Erwinia tracheiphila . Choroba ta jest przenoszona przez stonkę ogórkową, której głównymi gatunkami są Acalymma vittatum i Diabrotica undecimpunctata howardi. Dotyczy to głównie okresu wiosennego, co może mieć poważne konsekwencje dla produkcji. Objawy więdnięcia bakteryjnego obejmują:

• Przebarwienie liści , które stają się matowe lub bladozielone . Początkowo widoczne na krawędziach, a następnie rozprzestrzeniające się ku środkowi.
• Następnie liście żółkną , zasychają i obumierają.
• Jeśli przetniesz łodygę, zobaczysz białe, lepkie włókna .

Aby zapobiec tej chorobie, można uprawiać odmiany odporne, ale gdy już roślina zostanie zainfekowana bakterią, zainfekowane części należy natychmiast usunąć, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.

Bakteryjna plamistość liści

W gorącym i wilgotnym środowisku może również rozwinąć się bakteryjna plamistość liści , typowa choroba letnia. Wywołuje ją bakteria Xanthomonas campestris i jest niebezpieczna dla cukinii, ponieważ nie ma skutecznych metod leczenia : jedyną strategią obrony jest profilaktyka . Objawy plamistości liści mogą obejmować:

• Małe plamki z żółtymi krawędziami na liściach , które zaczynają obumierać.
• Beżowe plamy na cukinii .

Aby zapobiec chorobie ważne jest stosowanie płodozmianu co 2-3 lata .

Wirusy

Wirus żółtej mozaiki cukinii

Wirus żółtej mozaiki cukinii to wysoce problematyczny wirus. Objawia się on zdeformowanymi liśćmi, długimi, wąskimi klapami i grubymi, nieregularnymi brzegami . Liście przybierają kształt przypominający pietruszkę. Owoce również mają nieregularny kształt , z zagłębieniami o średnicy około 1 cm. W rezultacie zaatakowana roślina traci energię i znacznie zmniejsza swoją produkcję .

Wirus mozaiki ogórka

Pomimo swojej nazwy, wirus mozaiki ogórka atakuje nie tylko ogórki, ale także cukinię . Wirus ten jest przenoszony przez owady, takie jak mszyce . Można go rozpoznać po kilku objawach:

• Owoce są zdeformowane , małe i mają szorstką skórkę.
• Liście są jasne , krzywe i podwinięte.
• Charakterystyczny wzór mozaiki z żółtymi i jasnozielonymi obszarami, które mogą być mniej lub bardziej widoczne.
• Rośliny drastycznie zwalniają produkcję i wzrost, szybko więdnąc.
• Obecność mszyc lub stonkowatych może wskazywać na obecność choroby.

Aby temu zapobiec, warto wybierać odporne odmiany , dbać o czystość narzędzi i uprawiać rośliny odstraszające owady, takie jak czosnek, cebula i zioła aromatyczne, które odstraszają przenoszące je owady. Jeśli jednak roślina jest już zainfekowana, zaleca się usunięcie chorych części i zwalczanie mszyc olejem neem . Niestety, po zakażeniu rośliny nie można jej całkowicie wyeliminować, a jedynie ograniczyć jej rozprzestrzenianie się .

Pasożyty

Pająk pospolity lub dwuplamkowy

Wśród szkodników cukinii znajduje się przędziorek chmielowiec , znany jako Tetranychus urticae. Jest polifagiem i rozwija się głównie w gorącym, suchym klimacie . Samice i młode osobniki żerują, nakłuwając komórki liści i wysysając ich zawartość . Powoduje to pojawienie się małych chlorotycznych plam , które przy intensywnym zakażeniu zlewają się, powodując rozległe żółknięcie, wysuszenie i przedwczesne opadanie liści. Charakterystyczną oznaką zakażenia jest obecność cienkich, jedwabistych pajęczyn na spodniej stronie zaatakowanych liści, w których roztocza żyją i się rozmnażają.

Aby w naturalny sposób zwalczyć tego pasożyta, zaleca się stosowanie oleju neem i korzystanie z wyciągów z pokrzywy , które mają działanie odstraszające i wzmacniają naturalne mechanizmy obronne rośliny.

Mączlik

Mączlik szklarniowy stanowi kolejne pasożytnicze zagrożenie dla cukinii. Podobnie jak komar, ma żółtobiałe ciało pokryte białawym, woskowym proszkiem w kształcie płatka i ma około 2 mm długości. Pasożyt ten wytwarza spadź przez larwy , która hamuje fotosyntezę i powoduje rozwój grzyba sadzakowego . Objawy tego pasożyta na liściach i pędach można rozpoznać po następujących oznakach:

• Zmiany chromatyczne lub przebarwienia.
• Wady rozwojowe lub loki.
• Możliwość przenoszenia wirusów i bakterii .

Najpopularniejsze metody walki z tym pasożytem to:

• Białe oleje mineralne
• Olejek neem.
• Azadirachtyna
• Zeolit ​​kubański.
• Induktory rezystancyjne.
• Żywice silikonowe.
• Pożyteczne owady, takie jak pasożytniczy Encarsia formosa.

Niedobory cukinii

Oprócz wszelkich chorób grzybowych, bakteryjnych i pasożytniczych, niedobory składników odżywczych mogą poważnie zagrozić uprawom cukinii. Wczesne rozpoznanie objawów pozwala na podjęcie skutecznych działań naprawczych. Oto najczęstsze:

1. Niedobór wapnia : Można go rozpoznać po żółknięciu i zwijaniu się blaszek liściowych , słabym rozwoju korzeni i bardzo słabym owocowaniu . Aby uzupełnić niedobór, zaleca się nawożenie produktami na bazie wapnia, takimi jak wapno lub chelat wapnia.
2. Niedobór azotu : Roślina wygląda na nagą i martwą , korzenie i pędy nie rozwijają się prawidłowo, a liście żółkną z nekrotycznymi brzegami . Aby zniwelować ten niedobór, zaleca się stosowanie nawozów azotowych w zrównoważonych dawkach: nadmiar azotu może sprzyjać rozwojowi chorób grzybowych.

Ogólnie rzecz biorąc, aby uzyskać zdrowe, dobrej jakości owoce, konieczne jest zrównoważone nawożenie, obejmujące magnez i potas.

Tabela podsumowująca choroby cukinii

Tabela podsumowująca szkodniki cukinii

Monitoruj stan fizjologiczny swoich upraw dzięki Plantvoice. Dowiedz się jak to działa!